Kater

Ik werd vanmorgen wakker met een kater. Nee, niet van overmatig alcoholmisbruik, maar van het BVN lijsttrekkersdebat van gisteravond in de Raadszaal van ons gemeentehuis. Nu wordt er in die zaal vaak wel meer gepraat dan gedaan, maar dit spande wel de kroon. Partijen omarmden elkaar nog net niet maar het bleek dat ze elkaar wel een heel warm hart toedroegen. Bijna liefde op het eerste gezicht…. De ruim 100 aanwezigen hadden een gezellige avond met een gratis borrel bij de nazit. Maar wijzer is helaas niemand geworden. Elke partij wilde het beste voor de burger, zelfs een kroeg in elk dorp, veilige wegen, betaalbaar bouwen, groen en duurzaam en de burger moet in elk besluit zijn zegje kunnen doen. Burgerparticipatie heet dat. Dus geen vertrouwen in de wethouders en raadsleden die wij kiezen maar dagelijks controleren of degenen die wij het vertrouwen hebben gegeven het wel naar ons zin doen. Vreemd toch?

Frappant was ook dat er met geen woord over financiën werd gerept. Wel van alles willen maar geen woord over hoe wij dat gaan betalen. Ook niet over het alsmaar uitdijende gemeentelijk apparaat, waarvan de kosten in 10 jaar tijd met zo'n 40% zijn gestegen.

Ook met geen woord over sport, recreatie, kunst en cultuur. Ook onderwijs kwam er bekaaid af. Dat zijn toch bij uitstek de verbindende factoren in een samenleving. En voor potentiële werknemers om zich hier te vestigen.

Wel een discussie over een coffeeshop. Er is zelfs een partij die denkt dat een coffeeshop, (een wietwinkeltje dus) een oplossing biedt voor drugsmisbruik. En dat de gemeente best ruim een half miljoen euro's van ons belastinggeld daaraan mag uitgeven. Om iemand (ondernemer?) te financieren als startkapitaal. Kijk, dat zou ik ook wel willen. Maar voor de gewone hardwerkende MKB-er kan dat niet. Enig onderzoek leert dat het drugsgebruik de laatste 20 jaar, ondanks de wildgroei aan coffeeshops in Nederland, niet is verminderd. Gaat dat dan hier wel lukken? Natuurlijk niet. Handhaven, Dat helpt wél!

Het andere onderwerp dat nog enigszins een interessante discussie opleverde was de Lelylijn. Eén partij is van mening dat we moeten stoppen met steeds maar geld investeren - 200.000 euro's per jaar - in een vruchteloze lobby. Terwijl het in Den Haag van de prioriteitenlijst is afgevoerd en de pot met het gereserveerde geld voor de Lelylijn is leeg getrokken om de Nedersaksenlijn van Groningen naar Enschede te financieren. Groningen had dus als lid van de Lelylijnlobby een dubbele pet op…. Een andere, landelijke partij, was van mening dat we gewoon door moeten gaan met het 'trekken aan een dood paard'. Ik zou zeggen, "Den Haag kom op met een positief principe besluit. Dán zijn wij bereid om ook de portemonnee te trekken. Eerder niet"! Het drama Dr. Jansen Ziekenhuis ligt ons nog bitter en vers in het geheugen.

Al met al, een discussie over een wietwinkel en een Lelylijn die er niet komt vormden de hoofdmoot van een lijsttrekkers debat. Niet zo'n wonder dat er van de 37.000 kiezers maar ruim 100 (0,27%!) kwamen opdagen. En dat de gemiddelde leeftijd ver boven de 50 was. Niet zo verwonderlijk dat de jeugd afhaakt, toch?

Daar moeten we het mee doen, helaas.

Peter N. Blauw

Column maart 2026