De magische polderlucht die bestuurders slimmer maakt

Emmeloord, 25 juni 2026 | Er doen in de Noordoostpolder soms ideeën de ronde die zo charmant ouderwets zijn, dat je ze bijna zou willen koesteren. Neem het hardnekkige geloof dat een wethouder alleen goed kan functioneren wanneer zij binnen de gemeentegrenzen woont. Alsof er in de polderlucht een geheim bestuurlijk gas zweeft dat je automatisch competenter maakt zodra je het inademt.

Met de benoeming van Marion van den Brink werd dit geloof weer van stal gehaald. Niet haar ervaring, niet haar motivatie, niet haar bereidheid om zich te scholen en zich in te werken — nee, haar woonplaats werd verheven tot het belangrijkste criterium. Het is bijna aandoenlijk. Alsof de afstand tussen Leeuwarden en Emmeloord een soort bestuurlijke Bermuda-driehoek vormt waar talent spontaan verdampt. Woon je Tollebeek en later plots in gemeente Urk, of in Blankenham, Lemmer, Kuinre of Blokzijl dan ben je als bestuurder blijkbaar ongeschikt.

ONS ziet dat anders. Wij geloven niet in de mystieke kracht van de polderpostcode. Wij geloven in kwaliteit. In scherpte. In bestuurders die iets komen brengen, niet alleen iets komen 'bewonen'. Een wethouder wordt niet beter van een kortere reistijd, maar van visie, dossierkennis en bestuurlijke moed. En precies dat brengt Van den Brink mee.

Sterker nog: zij heeft uitgesproken dat zij serieus overweegt om naar de polder te verhuizen. Maar voor sommige partijen is overwegen blijkbaar niet genoeg. Alsof een wethouder pas meetelt wanneer de verhuiswagen op de stoep staat en de eerste doos met "keukenspullen" door de voordeur gaat. Het is een soort bestuurlijke initiatierite die vooral symbolisch is — en inhoudelijk weinig toevoegt.

En laten we eerlijk zijn: de Noordoostpolder is gebouwd door mensen die hier níet vandaan kwamen. Door pioniers uit alle windstreken, van Noord-Holland, Zeeland, Groningen en Friesland, Die hun koffers pakten en hier iets nieuws opbouwden. Als er één plek is waar afkomst nooit een voorwaarde was voor bijdrage, dan is het hier. De polder is groot geworden door mensen die kwamen om te werken, niet om eerst te wortelen voordat ze iets mochten betekenen.

Besturen is geen kwestie van GPS-coördinaten. Het is een kwestie van kwaliteit. En wie dat verwart, loopt het risico de verkeerde dingen belangrijk te maken. De Noordoostpolder verdient bestuurders die leveren, niet bestuurders die toevallig om de hoek wonen.

ONS kiest voor inhoud. Voor professionaliteit. Voor bestuurders die iets komen brengen. Misschien is het tijd dat anderen dat ook gaan doen.

Berthoo Lammers